11 Mayıs 2016 Çarşamba

Gri 25.Hafta Nükte

İYİ NİYET, GÜZEL DÜŞÜNCE

İnsan çoğu zaman niyetinin neticesini bulur, kalbinde beslediği düşüncesine göre muamele görür.

Bunun için daima güzel düşünmeli, iyi niyet ve maksad içinde olmalıdır.

Eski milletlerden olan İsrail oğullarından bir fakir adam vardı. Gönlü herkese iyilik etme arzusuyla doluydu. Ne yazık ki cebi buna fırsat verecek imkânla dolu değildi. Ne zaman bir fakire yardım etmek, bir hayırlı hizmette bulunmak istese, bir de bakar ki bunu yapacak maddî imkânı yok, üzülür, kederlenir, mahzun şekilde kalırdı.

Bir gün çevrede bazı aç kimseler gördü, onlara yardım edememenin üzüntüsü içinde yoluna devam ederken, yo­lun kenarındaki bir kum yığını dikkatini çekti:

— Ah, dedi, keşke şu kum yığını kadar unum olsa da şu aç insanlara versem, karınlarını doyuracak ekmek pi­şirip yeseler..

Onun bu niyeti Allah yanında makbul bir dua ve niyet oldu. Rabbimiz, zamanın Peygamberine şöyle vahyetti:

— Git, o fakir, fakat iyi niyetli kuluma bildir. Aç kim­selere vermeyi niyet ettiği kum yığını kadar unu onlara vermiş gibi kabul ettim, amel defterine de böyle bir hayır yapmış sevabı yazdırdım.[8]

ALLAH İÇİN ZİYARETLE MENFAAT İÇİN ZİYARETİN FARKI

Âdem Aleyhisselâm yeryüzüne indiğinde, her tarafta vahşî hayvanlar dolaşıyordu. Özellikle köpekler, hayli korkunç ve cesurdular. Âdem Aleyhisselâm'ı görünce, di­ğer hayvanlarla birlikte onlar da hücuma geçtiler. Ancak Hazret-i Âdem köpeğin birinin başından tutup okşayınca, bu iltifata sevinen köpek, hemen yüzünü hücuma geçmiş diğer mahlûklara çevirerek karşı koymaya başla­dı. Böylece köpek cinsi ehlîleşmiş, Allah'ın yeryüzüne in­dirdiği insan nesline hizmetkâr olmuş oldu.

Bu sırada Âdem Aleyhisselâm'a geyikler de yaklaştı­lar. Ancak onlar öteki hayvanlar gibi hücum ve korkut­mak kasdıyla gelmemişlerdi.

Hazret-i Âdem bu masum hâllerini görünce onları çok sevdi, hayır duada bulundu. Hazret-i Âdem'den ayrıldık­larında vücutlarında misk gibi bir koku hâsıl olmuştu. Geyikler buna çok sevindiler.

Onlardaki bu kokuyu hisseden diğer hayvanlar sordu

— Sizde böyle güzel bir koku yoktu, nereden aldınız bunu?

Geyikler cevap verdiler:

— Bizler yeryüzüne inmiş olan bir mübarek insanı, Allah'ın bir peygamberini ziyaret ettik. Onu ziyaretimiz sebebiyle böyle güzel kokuya sahip olduk.

Diğer hayvanlar da hemen karar verdiler.

— öyle ise biz de ziyarete gidelim.

Koşarak Âdem Aleyhisselâm'ı ziyarete gittiler. Ancak dönüşlerinde dikkat ettiler. Kendilerinde geyiklerdeki gi­bi güzel bir misk kokusu meydana gelmemişti. Gidip ge­yiklere sordular

— Biz de ziyaret ettik, ama sizin gibi misk kokusu el­de edemedik.

Geyikler şöyle cevap verdiler:

— Elbette sizde böyle koku olmaz. Çünkü biz sırf bir peygamberi ziyaret etmek için gittik. Siz ise, misk koku­su elde etmek için gittiniz. Sizin niyetinizle bizim niyeti­miz arasında fark vardır.[9]

0 yorum

Yorum Gönder